Pamięć zmysłów

Przed 1989 rokiem sfera zmysłów, ciało, ludzka seksualność podlegały w Polsce silnym ograniczeniom, stanowiły właściwie temat tabu. Życie obywateli regulowały dwa katechizmy – partii komunistycznej oraz kościoła katolickiego, oba równie rygorystyczne wobec ciała (z jego zmysłowością), jakby ciało było czymś gorszym, wstydliwym, podejrzanym, niegodnym zainteresowania.Transformacja ustrojowa niewiele w tym względzie zmieniła. Zmysłowy, cielesny, erotyczny, seksualny to wyrażenia wciąż budzące w naszym kraju przeważnie niezdrowe emocje, jakoś niewygodne. Chciałbym swoim filmem przyczynić się do zmiany tego stanu rzeczy. Miałoby temu służyć pokazanie w atrakcyjny i niekonwencjonalny sposób najwspanialszych wytworów sztuki europejskiej, zaczynając od Renesansu, a kończąc na czasach współczesnych, w których pierwiastek zmysłowy jest szczególnie  silnie obecny (i to często tam, gdzie, jakby się wydawało, nie powinno go być, np. w sztuce sakralnej i sepulkralnej).          

Poszczególne wątki połączy postać kobiety niezwykłej, niecodziennej urody; współczesna Laura Petrarki. Pochodzenie i kolor skóry Laury nie mają znaczenia, mogą to nawet być dwie albo trzy kobiety o zdecydowanie odmiennych typach urody. Po 45 latach PRL-u sfera cielesno-zmysłowa domaga się u nas porządnego dowartościowania. Ciało nie jest grzeszne, grzeszny bywa człowiek w swojej pysze, nieumiarkowaniu, złych instynktach i myślach. Trzeba przywrócić ciału i zmysłom ich utraconą godność. 

Michał Anioł. Kaplica Medyceuszy we Florencji

O admin

Dziennikarz, autor m.in. audycji muzycznych, emeryt, o szerokich zainteresowaniach i umiejętnościach...
Ten wpis został opublikowany w kategorii GOŚCINNIE. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.